Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

το εκκρεμές των ανθρώπων [άγνοια κινδύνου]

δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω
 ή να κλάψω
 δεν ξέρω αν θα πεθάνω απόψε
 ή αν θα γεράσω
αν θα προφτάσω
 το τέλος του κόσμου αν θα δώ
θα σε γελάσω
μήν μου ζητάς να σου απαντήσω
 δεν μπορώ
 
δεν ξέρω αν είναι άσπρο αυτό που βλέπω
ή αν είναι μαύρο
κι αν είμαι σήμερα εδώ
δεν ξέρω αν θα' μαι κι αύριο
 σε ένα δωμάτιο άδειο
που έχει γεμίσει ασφυκτικά
μια νεράιδα με χαιδεύει
και στο στόμα με φιλά

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

το εκκρεμές των ανθρώπων [μοιρολόι]

ζωντανοί νεκροί
 όχι απο τύχη
 απο επιλογή
ήταν γραφτό
μα ποιός μετρά;
ακόμα μιά άσχημη ζαριά
σε στενό κλοιό
σε ένα παρκάκι
στο μετρό
μια χειραψία
κι άλλη μιά
ένα λουλούδι
δυό φιλιά

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

revelations chapter XIII verse II

 in order for the human condition
to fully immerse
 in a state of envy
it must first
and foremost
come to terms
with the principle of failure

revelations chapter XIII verse I

to tame that which is intangible
one needs be ubiquitous

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

revelations chapter XII verse II


behold
 hear what you' ve not been told
what shines' not necessarily gold
be bold
staying still won't get you there
but beware
as if you' re in the dragon's lair
 
oppose
the things you dire the most
persist
strike with an iron fist
i suppose
i could be wrong but still
sometimes to hide is to reveal
 

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

το εκκρεμές των ανθρώπων [έρεβος]

‎στα πέρατα του κόσμου
κρύο, σκοτάδι και σιωπή
λίγη ελπίδα δώσ' μου
ένα γλυκό χάδι, ένα φιλί
  
γίνε ο οδηγός μου
φώς πότισε με για να δώ
στα πέρατα του κόσμου
σε ψάχνω μα που να σε βρώ