η Σκιά

περίεργο συναίσθημα

οι αδειανοί οι δρόμοι

παλιότερα θυμάμαι

πάντα είχα κάποιον δίπλα μου

Sybilla

μια αμμοθύελλα είν' η αγάπη

μια ξαφνική βροχή του Μάρτη

δύση, μαζί κι ανατολή

Καλυψώ

γλυκοχαράζει στον ορίζοντα

μα εγώ παλεύω με τα κύματα

τ' αχτένιστα μαλλιά σου

κάτω απ' τα σκεπάσματα

δυο πλάσματα, εφήμερα

αινίγματα παντοτινά

γέλια πνιχτά

κι ονείρατα

καραβαν σαραι

κάπου λάθος

μου φαίνεται ότι έστριψες

αυτός ο δρόμος, δεν ήταν στ' όνειρο μου

που βάλαμε τον χάρτη;

οδήγα!

και μην με κοιτάς

ερωτοτροπίες

ξεριζωμένα δέντρα

σταθήκανε στον άξονα της γης

και τραγουδούν

στην άκρη αυτού του δρόμου

κορμιά ηλεκτρισμένα

χτυπούν,

και εξαφανίζονται

Μαρσύας

τότε που ακούμπησα στη γη

θυμάσαι; νόμισες πως μάτωσα

θαρρώ δεν έχει νόημα, να σου υπενθυμίσω

ποιο ήτανε το έπαθλο

πως έχει πλέον η κατάσταση

λοιπόν;

φτερωτός άγγελος

βροχή απ' αλάτι, μια πληγή που όζει θάνατο

μια αστραπή, κ' ύστερα ξαφνικά, χαλάζι

κι εγώ κρατάω ένα μαύρο τριαντάφυλλο

απ' το παράθυρο φωνάζω τ' όνομα σου

μια πεταλούδα, δεμένη στην στεριά

γυμνές αλήθειες στην αγκαλιά της Μέδουσας 

μες στον ιδρώτα, πνίγηκε η λαλιά

κι η λησμονιά πέτρωσε την πανσέληνο

ο προβολέας

δεν έχω καταλάβει ακόμα
πως βρέθηκα εδώ, στο χώμα
κάτω απ' τον ήλιο της ερήμου
είδα όσα μου έκρυβε, η αντανάκλαση μου

που βρέθηκε όλο αυτό το φως;
"κάτι δεν έκανες καλά"
μου λέει πλέον επιτακτικά
μία φωνή, ένας ψίθυρος

η μπλόφα

εντυπωσιακά πολύφωτα
λόγια ανείπωτα
εκκωφαντικά


πρόσεχε! ένας ύφαλος

στο κρύσταλλο, ένα ράγισμα
μια δαχτυλιά


"ν' αποδράσουμε," μου 'χες πει κάποτε
άσωτε, αγέρα
νοτιά


πες μου, γιατί δεν φύσηξες;
μονάχα κρύφτηκες, στα σύννεφα
στην σκιά

τα αγρίμια της στέπας

πάνω στις στάχτες ... αμύνομαι

η μνήμη, ασθενική

μήπως θα μ' άξιζε ο θάνατος,

αν δεν είχα την επιλογή;

κι αν κάπου αχνοφαίνεται κίνηση

βίαιη, σπασμωδική

μια αλήθεια αντηχεί ...

σαν τον άνεμο

η παλινδρόμηση

λόγια, που ξύνουνε πληγές

σκιές
κι εγώ, κάπου ενδιάμεσα

γλυστράει απ' τα χέρια μου η ζωή

αιωρούμαι
μιά κούνια δίχως άγκυρα

δίχως σκοπό, αιτία και αφορμή

γιατί;

ποτέ μου - αλήθεια - δεν κατάλαβα

ανατολικά της Εδέμ

κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις
το κάλεσμα μου ακούς
μα είσαι αλλού
σωπαίνεις

το γραμμόφωνο

ποιος σου 'πε ότι η αλήθεια μου είναι όμορφη;

λίγο πριν τα χαράματα
αναπολώ, αυτό που μ΄ απειλεί
υπάρχω εγώ, κ' ύστερα είσαι και συ
Δεν είν' η αλήθεια μου αυτονόητη
σπασμένα νύχια
αυλάκια σ' ένα δίσκο αστραφτερό
κραυγές απ' το γραμμόφωνο.

in dialogue

[VERSE]


there is a spotlight
drawing me at the center of attention
it keeps me running
[keeps me sharp]
it keeps me running
and there's some voice
shouting all this truth I can't conceive


there is a lighthouse
floating in the middle of the ocean
looks like it's haunted
but the people that live on it
speak only stories of a mighty King


[CHORUS]


strange voices
keep me up, they keep me running
from the moment that I close my eyes
til I wake up, in the morning
with all those strange voices

η παρερμηνεία

αυτή η φωνή που ακολουθώ
χρόνια με κατατρέχει
ενίοτε δυσνόητη
μα δεν με πρόδωσε,
ποτέ

sunset boulevard

 I'm head over heels
or at least, it appears to be that way
but then again I wonder
what if I'm wrong, and it's all in vain?

what's fake and what's real
what makes up an ordinary day?
if only I knew
I wouldn't have let it slip away

origami

δεν έχω κάτι να σου πω
σκιά θα γίνω
θα κρυφτώ
μέσα στο φώς
σε ξένα ποιήματα
μην περιμένεις, δεν θα' ρθώ

αλήθεια λες, ή ψέμματα;
(πως) σε μιά αγκαλιά
δεν αργοπεθαίνεις
ξαναγεννιέσαι
και βαφτίζεσαι
μα εγώ σου ζήτησα φτερά

rorschach's journal [dandelion]

hear the wind blow

whistling violently the impossible

until you have it your way, child

cherish the things, you already know

put on your mask, you don't have to hide no more

what is it that you wanna find?

shimmering highs and lows

puppeteering  in the second degree

I wish you'd listen, we'd all be fine

nobody really knows

who's to blame, for all this blood in my heal

I'd really wish you made up your mind

 

rorschach's journal [draught]

(VERSE)

no clouds
what I don't know is how this may sound
to you
my love
-
no rain
but I don't know if you'd like to stay
the night
once more

(CHORUS)

they call me sunshine love
and you're so beautiful
it was nice knowing you
you're unlike anything I know 

αλαζονεία

τι κι αν περπάτησα, σε μονοπάτια απάτητα
δεν έγλυψε τα πόδια μου, θαλασσινό νερό
προς τι λοιπόν ο αγιασμός;
τα λόγια, τα ενάρετα;
ο λόγος σου, ή ο κόσμος σου - εν τέλει - είν' πιο σαθρός;
ο ερχομός,
για ο πηγαιμός;