το εκκρεμές των θεών [ο χορός της βροχής]

σε ευθεία περιδίνηση

είς μάτην,

και σε αντιδιαστολή

μιά τεθλασμένη διήγηση

απ' την δύση στην ανατολή

 μιά προαιώνια απειλή

μιά αγκαλιά, σαν μύηση

το εκκρεμές των θεών [νέρων]

φλέγεται η πόλη, μα εγώ
στέκομαι παραπέρα
με ένα κερί στο χέρι μου
και με περρίσιο σαρκασμό
χαμογελάω στο άγνωστο
σ' αυτόν τον τύπο, τον σκυφτό
που στέκεται μπροστά μου

το εκκρεμές των θεών [η μέρα της κρίσεως]

τίποτα δεν είναι πια το ίδιο
ο κόσμος μίκρυνε
και ήρθαν πιο κοντά
το άδικο και το δίκιο
η αθανασία και η φθορά

το εκκρεμές των θεών [θεοί και δαίμονες]

είναι η αμαρτία, μοναχική
δύστροπη θυγατέρα
μα είναι το χάδι της γλυκό
βάλσαμο το άρωμα της

το εκκρεμές των θεών [παράκαμψη]

έχει φεγγάρι απόψε
σαν να φοβήθηκε ο Θεός
πως δεν θα βρώ τον δρόμο
μα εγώ για αλλού ξεκίνησα
πως μπόρεσε ο άκαρδος;

το εκκρεμές των θεών [Ερμής ανάδρομος]

επί του πρακτέου
μηδέν είς το πηλίκον
λοιπόν;
να δοκιμάσουμε ξανά;
ή μήπως λίγο πιο μετά;
είναι μεγάλη η νύχτα
και το ηλιοβασίλεμα
δύσκολα φαίνεται απο εδώ

το εκκρεμές των θεών [καθ' υπέρβασιν]

στάζουν τα μάτια μου σιωπή

απο αμηχανία

μέχρι να φτάσω στέγνωσα

τούτη η βροχή δεν με τρομάζει

για τα παιδιά του κλαίει ο Θεός

μα εγώ γεννήθηκα ορφανός

μη με σκοτώσεις πάλι

τούτο μονάχα σου ζητώ

γλυκιά μου αμαρτία

το εκκρεμές των θεών [ήλιος με δόντια]

κι αν διάβολος με κινητοποιεί

άγγελος με συνετίζει

αν λείψει ο ένας χάνομαι

αυτή είναι η δικιά μου φύση

το εκκρεμές των θεών [γκέισα]

δεν θα ξέρεις τι να κάνεις

όταν θά΄ρθω μεσ' τη νύχτα

σαν τον άνεμο

σ' ένα ταξίδι δίχως γυρισμό

δεν έχω όρια εγώ

δεν έχω όσιο και ιερό

θα σε ματώσω

θα σου χύσω την πικρή μου αλήθεια

δεν θα ξέρεις τι να πείς
όταν σου δείξω απο ψηλά
ποιός είσαι τώρα γιέ μου
και ποιός θα μπορούσες να' σουνα
εγώ δεν είμαι το άγιο πνεύμα
είμαι ο ίδιος ο Θεός
πρέπει να μπείς μεσ' το σκοτάδι
πρίν (μου ζητήσεις να) σε λούσω με φώς

το εκκρεμές των θεών [απο μηχανής θνητός]

μυστήριο πράμα η ζωή

εκεί που σε σπρώχνει στον γκρεμό

γίνεται δέντρο να πιαστείς

πρίν γίνει άγριο αρπακτικό

το εκκρεμές των θεών [Λαιστρυγόνων δέσμιος]

αντί για δόντια ο θεός

μου έδωσε δυό γλώσσες

αιμόφυρτο με ξάπλωσε

στου λύκου την φωλιά

αντί για πόδια ο θεός

με γέμισε με ρίζες

σ΄ ένα βράχο με κάρφωσε

και έγινε βροχή

αντί για χάρτη ο θεός

μου έδωσε πυξίδα

και με παράτησε γυμνό

στων Λαιστρυγόνων το νησί

αντί για μάτια ο θεός

μου έδωσε μια κόρνα

για να μ' ακούν τ' αμάξια όταν περνώ

τον δρόμο και να με προσπερνούν

θεός είσαι εσύ

ή διάβολος;

και τί είναι αυτό το ζάρι

που έβαλες στο χέρι μου;

πες μου

γιατί χαμογελάς;

το εκκρεμές των θεών [προαγωγή]

τούτος ο οίκος γράφει απ΄έξω

"Πύργος της Βαβέλ"

στην πόρτα ένας μέθυσος

χαρίζει καθρεφτάκια

"ορίστε νεαρέ μου,

η πεδιάδα της Χαναάν"

κραδαίνει το μπαστούνι του

στέκεται η Σφίγγα προσοχή

το χέρι απλώνω πρόθυμα

και μου μετράει δέκα βουρδουλιές

μου ρίχνει ξύδι στις πληγές

με ντύνει με μετάξι

μοναχικός ο δρόμος μου

στα βάθη των αιώνων

το εκκρεμές των θεών [καρτ-ποστάλ]

τούτος ο βράχος
ιερός

του κόσμου ομφάλιος λώρος

απ' την ομίχλη έγνεθε

πέπλο για την Πυθία

τούτος ο βράχος

ιερός

τον έγδυσε ο Φειδίας

σπίθες βγάζαν τα σκέλια του

τον Δία σαν γεννούσε 

τούτος ο βράχος

ιερός

θεμέλιο της γνώσης

πάνω του έρανε ο Θεός

μέλι και αγουρίδα 

τούτος ο βράχος

ιερός

οδύρεται και κλαίει

πόρνη τον καταντήσανε

δυό ευρώ το καρτ-ποστάλ

το εκκρεμές των θεών [μάντης Τειρεσίας]

πλάβι το χρώμα της αυγής

στα ατέρμονα λιβάδια

φυλλοροεί η άβυσσος

στάχτη και μπουκαμβίλιες

εντυπωσιακό το θέαμα

για τον περαστικό αναβάτη

στην άκρη του δρόμου κάθομαι

"την άγνοια σου δώσ' μου να γευτώ"

του λέω "καλέ μου νέε"

του δείχνω στο χέρι μου
- και κλαίω -

δυό κουρασμένα μάτια




dark blue is the colour of dawn
in the never-ending fields of my exile
ash and bougainvilleas
are gently shed from the abyss, upon this forsaken place
all year long
what an impressive sight!

for the wandering rider passing-by
I sit upon the edge of the road and cry out:
"how I long to taste your ignorance, young man"
and show him with utterly despair
my two eyes, shining in my calloused hands




Dark blue is the colour
the colour of dawn,
in the never-ending fields of my exile:
this land I' ve now come to call home.

Ash and bougainvilleas
are gently shed from the abyss up above,
upon this forsaken place.
All year long!

What an impressive sight, oh my!
for the wandering rider passing-by.
I sit upon the edge of the road and cry out:

"How I long to taste your ignorance, young man.
But fate's been cruel and so it seems I can't"
I mumbled and laughed, whilst cursing, again and again
while cuddling with my eyes, shining in my calloused hand.

Ash and bougainvilleas.

το εκκρεμές των θεών [σημείο τήξης]

τ' αστέρια ψάχνω στην ανθρώπινη ψυχή

εκεί μου είπαν θα τα βρω οι αρχαίοι σαμάνοι

νιφάδες αντί - ύλης, βουτηγμένες σε φώσφορο

ακατέργαστα διαμάντια, κεντημένα στα μαλλιά της Κλεοπάτρας

και αστραφτερά δάκρυα, στο καθάριο βλέμμα μιας νέγρης πόρνης

δυο λεπτά πριν σημάνουν οι καμπάνες μεσάνυχτα

το εκκρεμές των θεών [γενική απογραφή]

δηλώνω ιερόσυλος

όχι ειδωλολάτρης

τον Βαραβά ασπάζομαι

τον Ναζωραίο σταυρώνω

αποθεώνω τον άνθρωπο

στην θεία του υπόσταση ριγώ
με τον δικό μου τρόπο

το εκκρεμές των θεών [αποθέωση]

λυσομανά η ψυχή μου
τα κύματα αποτραβήχτηκαν

αναζητήσαν θαλπωρή

στην αγκαλιά του Ποσειδώνα

όρθιος σηκώθηκα

πίσω απ' τα βράχια κρύφτηκε κι αυτός

το εκκρεμές των θεών [ο ασκός του αιόλου]

πόση αλήθεια - αλήθεια - αντέχεις;

θαρρείς πως είσαι δυνατός;

πρίν ανοίξω το στόμα μου

ήδη άρχισες να τρέχεις

το εκκρεμές των θεών [αισώπειος]

σοφός ο λόγος σου Αίσωπε

μα ποιός να σε ακούσει;

μέσα στο πέλαο χάνεται

η κραυγή σου

γίνεται αχός

το εκκρεμές των θεών [ρώμη]

αφού το μπόρεσες εσύ

το δειλινό

η νύχτα

η χαραυγή

σκοτάδι θα γίνω κι εγώ

πρίν γίνω ήλιος με δόντια