αλαζονεία

τι κι αν περπάτησα, σε μονοπάτια απάτητα
δεν έγλυψε τα πόδια μου, θαλασσινό νερό
προς τι λοιπόν ο αγιασμός;
τα λόγια, τα ενάρετα;
ο λόγος σου, ή ο κόσμος σου - εν τέλει - είν' πιο σαθρός;
ο ερχομός,
για ο πηγαιμός;

the cross

isn't it, an impossible task?

to see right through your mask

isn't it, an impossible shot

to pierce right through you heart?

so why don't you tell me why I've been

Holding On to You?

cause I don't really have a clue

rorschach's journal [life sentence]

[verse]

Life

feels like a ticking clock

at times, I feel ripe, and I

Fall

it makes no sense at all

I'm dying without bleeding, but

Hey

it's only clinical

this trance, this illusion, I

Bathe

in blood, and yet I'm cold

just how high is too low

[chorus]

I'd like to know

(what) goes through your mind

when I'm not there

and what you do

with all these stars, in your hand

dialogue of the speakers [death by taxi]

- Πάμε
- Πού;
- Προχώρα και βλέπουμε
- Πλάκα κάνεις φίλος; Το ταξίμετρο γράφει
- Αργά το κατάλαβες

ταξιδιωτικός οδηγός

δεν έχω να σου πω πολλά
αν είχες λέπια, είχες φτερά
θα σου' δειχνα τον κόσμο
και όσα ποτέ σου ευχήθηκες
τα αιώνια τα ερωτήματα
στον ουρανό αστέρια

δεν έχω να σου πω πολλά
αν είχες δόντια, νύχια γαμψά
θα σου' δειχνα τον κόσμο
και όλα όσα φοβήθηκες
τα λάθη τα ανθρώπινα
το κρύο, τα πρωτοβρόχια

παραλία γυμνιστών

τον κόσμο μου άσε με να σου δείξω
ένα παράθυρο κλειστό
με θέα την ανατολή
για κάθε τέλος, μιά αρχή
κάθε μου βήμα μπρός, δυό πίσω

τον κόσμο μου άσε με να σου δείξω
κόκκινο κραγιόν σε μία κούπα
και στο τασάκι, μιά ευχή
για κάθε τέλος, μιάν αρχή
κάθε μου βήμα μπρός δυό πίσω

σελιδοδείκτης

μόλις που ακούγεσαι στο βάθος
σαν που σφυρίζει ο άνεμος
σαν τέλος εποχής
δειλά, γυναικεία βήματα
στον κήπο της Γεθσημανής
γυμνά κορμιά
και αρώματα
τι περιμένεις πια;

εξομολόγηση

δεν ήταν ο σκοπός μου αυτός
ούτε το συνηθίζω
κι αν σου τα λέω τώρα όλα αυτά
είναι που με τρομάζουν
της μέρας τα φαντάσματα
και όσοι κοιτάω κατάματα
αυτά που θέλουν να μου πούν
αυτά που μου προσάπτουν  

ονειροκρίτης

εκεί που ψάχνεις
δεν θα βρείς, τον ουρανό
μα ούτε τη γή
ο κόσμος μου δεν λειτουργεί
σαν τρένο με βαγόνια

τα τιμαλφή, τα ευτελή
και ο,τι άλλο έχω σε τούτη τη ζωή
στο βάθος κοίτα!
εκεί ψηλά
πολύχρωμα μπαλόνια

αλλαγή πλεύσης

θυμάμαι κάποτε με ρώτησες
"τι χρώμα έχει η άνοιξη;"
και σου είπα καστανόξανθο
και εσύ έγινες αέρας, έγινες φώς

θυμάμαι κάποτε με ρώτησες
"τι γεύση έχει η άρνηση;"
γλυκόπικρη σου απάντησα
και εσύ έγινες στάχτη, και καπνός

θυμάμαι κάποτε με ρώτησες
ή μήπως δεν ήσουνα εσύ;
πάει καιρός που έπαψα
να σε κοιτάω στα μάτια

το εκκρεμές των ανθρώπων [κάπου, κάποτε]

εγώ δεν είμαι φώς να δείς

μα ούτε σκοτάδι, άλλωστε

και στο ένα και στο άλλο θα με βρείς

μα δεν τα πολύ-μοιράζομαι

κι αν κάπου, κάποτε, με δείς

σε ένα τοίχο με σπρέι, ή στο χαρτί με ένα στυλό

να ξέρεις αυτός, δεν είμαι εγώ

απλά έτυχε και πέρασα

το εκκρεμές των θεών [ο χορός της βροχής]

σε ευθεία περιδίνηση

είς μάτην,

και σε αντιδιαστολή

μιά τεθλασμένη διήγηση

απ' την δύση στην ανατολή

 μιά προαιώνια απειλή

μιά αγκαλιά, σαν μύηση

rorschach's journal [διπλογραφικό σύστημα]

τυχόν απώλειες
θα προσμετρώνται εις διπλούν
και θα αρχειοθετούνται
προς γνώσιν, και συμμόρφωσιν
τούτο επιτάσσει ο Κανών
τίποτα παραπάνω

rorschach's journal [beneath this city]

beneath this city, I' ve been told
weird - looking creatures worship life
they bow to statues made of gold
and dance their fears into the night

αυταπάτη

αυτή η αίσθηση
πως ξεκινάω πάλι απ' την αρχή
πως πέθανα,
και βρέθηκα
με μιά ανάσα στην ακτή
αυτό με κρατάει ζωντανό
τούτη η αυταπάτη

Icarus

consider this:
death awaits you
just behind
this
corner

"life's a joke
a secret buried in the sand"

I'm glad you said so
cuz I ain't leaving
till you
Do - It - Right

-

remember this:
all life seems trivial
when you' re
high up

"a glimpse of fate
a spark in the horizon"

I understand you and I
hope the sun's
kind with you
this once

το εκκρεμές των ανθρώπων [ίλιγγος]

έτσι όπως ξημερώνει
και έχει αποτραβηχτεί η ζωή
πίσω απο ένα λευκό σεντόνι
μου ήρθε μια εικόνα στο μυαλό
στο στόμα μία λέξη
μιά αλήθεια ανομολόγητη
τρία πατώματα ψηλή

το εκκρεμές των ανθρώπων [συλλήβδην]

μοιάζει η ματιά σου να κυλά
στο στέρνο μου, σαν δάκρυ
μοιάζει η σιωπή να διαπερνά
την θλίψη, σαν αγάπη
μοιάζει το γέλιο σου σαν φώς
μοιάζω και εγώ σαν ναυαγός
αλήθεια
πόσο μοιάζουμε

Rorschach's Journal [my dying bride]

μοιραία έφτασε το τέλος
απ' την αρχή στο έλεγα
κάπου το ξέχασα και εγώ

το εκκρεμές των θεών [νέρων]

φλέγεται η πόλη, μα εγώ
στέκομαι παραπέρα
με ένα κερί στο χέρι μου
και με περρίσιο σαρκασμό
χαμογελάω στο άγνωστο
σ' αυτόν τον τύπο, τον σκυφτό
που στέκεται μπροστά μου