το εκκρεμές των ανθρώπων [ηλεκτρισμός]

είδα στα μάτια σου θαρρώ

τα μυστικά μου, σαν παιδιά

να μου χαμογελούν

και να κρυφοκοιτάζουν

το ολόγιομο φεγγάρι

καθώς εξατμιζόντουσαν

το εκκρεμές των ανθρώπων [το κομπολόι]

λένε για τις ανήσυχες ψυχές

πως πάντα μετρούν τα λόγια τους

χάντρες ακριβοθώρητες

λικνίζονται σε δάκτυλα ικανά

και στα σκοτάδια 

γλυστρούν

ποτέ δεν έρπονται

παίζωγραφήματιές [group therapy]

... Είναι μιά μυρωδιά, γιατρέ μου, απόκοσμη, δεν μπορώ να την προσδιορίσω αλλιώς, μα τόσο μεθυστική, που όποτε τη συναντώ, κλείνω τα μάτια μου, για να ρουφήξω όσο πιο πολύ μπορώ ...


"Aυτά ήταν τα ακριβή λόγια του κατηγορουμένου, κύριε Δικαστά μου, δευτερόλεπτα πρίν ανοίξει με τα γυμνά του χέρια το ματωμένο κρανίο του μισοπεθαμένου ψυχιάτρου στα δύο"
 

"Και μετά; Τί έγινε μετά, μάρτυρα;"


"Μετά; ... Δεν γνωρίζω, κύριε Δικαστά μου. Μετά έκλεισα τα μάτια"

το εκκρεμές των θεών [θεοί και δαίμονες]

είναι η αμαρτία, μοναχική
δύστροπη θυγατέρα
μα είναι το χάδι της γλυκό
βάλσαμο το άρωμα της

το εκκρεμές των θεών [παράκαμψη]

έχει φεγγάρι απόψε
σαν να φοβήθηκε ο Θεός
πως δεν θα βρώ τον δρόμο
μα εγώ για αλλού ξεκίνησα
πως μπόρεσε ο άκαρδος;

το εκκρεμές των θεών [Ερμής ανάδρομος]

επί του πρακτέου
μηδέν είς το πηλίκον
λοιπόν;
να δοκιμάσουμε ξανά;
ή μήπως λίγο πιο μετά;
είναι μεγάλη η νύχτα
και το ηλιοβασίλεμα
δύσκολα φαίνεται απο εδώ

το εκκρεμές των θεών [καθ' υπέρβασιν]

στάζουν τα μάτια μου σιωπή

απο αμηχανία

μέχρι να φτάσω στέγνωσα

τούτη η βροχή δεν με τρομάζει

για τα παιδιά του κλαίει ο Θεός

μα εγώ γεννήθηκα ορφανός

μη με σκοτώσεις πάλι

τούτο μονάχα σου ζητώ

γλυκιά μου αμαρτία

το εκκρεμές των ανθρώπων [παγωμένο χαμόγελο]

"μες το παιχνίδι είναι και αυτό"
άκουσα μια γνωστή φωνή
καθάρια
να παραμιλά

μα της λεπίδας η αντανάκλαση
μου έδειξε την αλήθεια

θυμάσαι;
 

ήσουν και εσύ μπροστά
εκείνη την ημέρα

το εκκρεμές των ανθρώπων [Χάρυβδη]

θα υπάρχει κάποια εξήγηση

δεν λέω κάτι καινούργιο

μα ούτε προσπάθησα ποτέ

να μάθω πιο πολλά

όπως ο ναύτης στη στεριά

έψαξα καταφύγιο

σ' ένα ντουλάπι που έκρυβε

κουφάρια ανθρώπων

και σκιά 

το εκκρεμές των ανθρώπων [χαμένος στον ορίζοντα]

η μοναξιά μου είναι ο καλύτερος μου φίλος
μου λέει πάντοτε αυτό που επιθυμώ
καθρέπτης γίνεται 

να δω εγώ οτι κρίνω
και σκιά να ξαποστάσω αν κουραστώ

έχτισα τα παράθυρα
πήρα μιά πένα, ένα λευκό φύλλο
απόψε λέω να πάω σε ένα κόσμο μαγικό
θα ζωγραφίσω και ένα φίλο για παρέα
να!
σαν και μένα θα τον φτιάξω
αληθινό

το εκκρεμές των ανθρώπων [εσωτερική αιμορραγία]

μιά σκέψη
απερίσκεπτη
ελεύθερη με αναστολή
χαλάζι - μες την άνοιξη -
δάκρυσες,
και έγινε πληγή

το εκκρεμές των ανθρώπων [πυγολαμπίδες]

η όμορφη ψυχή

λάμπει και στο σκοτάδι

κι αν ψάχνει χρώμα να κρυφτεί

το κάνει απο αγάπη

για την ζωή;

για τον (συν)άνθρωπο;

ένα και το αυτό

το εκκρεμές των θεών [ήλιος με δόντια]

κι αν διάβολος με κινητοποιεί

άγγελος με συνετίζει

αν λείψει ο ένας χάνομαι

αυτή είναι η δικιά μου φύση

το εκκρεμές των ανθρώπων [η ενδεκάτη εντολή]

σε ένα κόσμο απαθή

κοιτάω το ρολόι μου και εγώ

βγάζω απ' την τσέπη ένα ρητό

και το σφιχταγκαλιάζω

Rorschach's Journal [Carnival King]

a subtle touch

that of a rose

from love to lust

from head to toes

and back again

a leap of faith

the son of God

his Holy Grail

Rorschach's Journal [Junction]

I'm walking through the crowd

a life that seems so obvious

but tell me why am I crying?

Somebody screamed out loud

was it just me, or all of us?

or some voice inside my mind?

I'll help you through the night

if you hold my hand, when morning comes

that's when I fear the most

When I'm hiding in plain sight

but no one sees what's obvious

they smile gently and pass me by

το εκκρεμές των θεών [γκέισα]

δεν θα ξέρεις τι να κάνεις

όταν θά΄ρθω μεσ' τη νύχτα

σαν τον άνεμο

σ' ένα ταξίδι δίχως γυρισμό

δεν έχω όρια εγώ

δεν έχω όσιο και ιερό

θα σε ματώσω

θα σου χύσω την πικρή μου αλήθεια

δεν θα ξέρεις τι να πείς
όταν σου δείξω απο ψηλά
ποιός είσαι τώρα γιέ μου
και ποιός θα μπορούσες να' σουνα
εγώ δεν είμαι το άγιο πνεύμα
είμαι ο ίδιος ο Θεός
πρέπει να μπείς μεσ' το σκοτάδι
πρίν (μου ζητήσεις να) σε λούσω με φώς

το εκκρεμές των θεών [απο μηχανής θνητός]

μυστήριο πράμα η ζωή

εκεί που σε σπρώχνει στον γκρεμό

γίνεται δέντρο να πιαστείς

πρίν γίνει άγριο αρπακτικό

το εκκρεμές των ανθρώπων [ντάμα καρό]

γελάω για να ξεχαστώ

κλαίω για να μην ξεχάσω

έχω κρυμμένο στο μανίκι μου έναν άσσο

μα στην καρδιά μου έχει φωλιάσει μία ντάμα καρό

Ο κύκλος των Χαμένων Φοβικών

 [Pablo Picasso - The Old Guitarist]

μέρισμα φόβου
πληρώθηκα απ' τον Διάβολο
τριάκοντα αργύρια
και δώρο ένα σκοινί

το πήρα, το περιεργάστηκα
ξεροκατάπια, και έξυσα
αμήχανα το κεφάλι μου
άψυχο έπεσε αυτό στη γή

ένας τυφλός το μάζεψε
"μην το ακουμπάς"
του είπε ο λεπρός
"και εγώ έτσι την έπαθα."
"κράτησε μόνο το σκοινί,
μπορεί να μας φανεί χρήσιμο"

Το post αυτό γράφτηκε για την "Ημέρα ενάντια στο φόβο". Δείτε περισσότερα εδώ