το εκκρεμές των θεών [σημείο τήξης]

τ' αστέρια ψάχνω στην ανθρώπινη ψυχή

εκεί μου είπαν θα τα βρω οι αρχαίοι σαμάνοι

νιφάδες αντί - ύλης, βουτηγμένες σε φώσφορο

ακατέργαστα διαμάντια, κεντημένα στα μαλλιά της Κλεοπάτρας

και αστραφτερά δάκρυα, στο καθάριο βλέμμα μιας νέγρης πόρνης

δυο λεπτά πριν σημάνουν οι καμπάνες μεσάνυχτα

το εκκρεμές των θεών [γενική απογραφή]

δηλώνω ιερόσυλος

όχι ειδωλολάτρης

τον Βαραβά ασπάζομαι

τον Ναζωραίο σταυρώνω

αποθεώνω τον άνθρωπο

στην θεία του υπόσταση ριγώ
με τον δικό μου τρόπο

το εκκρεμές των ανθρώπων [βαθιά νυχτωμένος]

κι αν δεν σε βλέπω

ακούω τα βήματα σου

σαν τότε που σε έβλεπα

μα δεν μπορούσα να σε ακούσω

κι ας μάτωνες τ' αυτιά μου

αλήθεια

πότε θα' ρθει η ώρα να σε γευτώ;

το εκκρεμές των θεών [αποθέωση]

λυσομανά η ψυχή μου
τα κύματα αποτραβήχτηκαν

αναζητήσαν θαλπωρή

στην αγκαλιά του Ποσειδώνα

όρθιος σηκώθηκα

πίσω απ' τα βράχια κρύφτηκε κι αυτός

το εκκρεμές των ανθρώπων [μαύρη πέτρα]

αν είναι πάλι απόψε μάτια μου να κλάψεις

κλάψε πάνω σε ένα λευκό χαρτί

έτσι

όταν ξυπνήσεις το πρωί

η θλίψη θα έχει εξατμιστεί

και πού ξέρεις;

μπορεί να ξεχαστείς και να γελάσεις

το εκκρεμές των ανθρώπων [ονειρώξεις]

παιχνίδι θέλει το όνειρο

και χάδια τρυφερά

δεν δίνεται στον ανέραστο

ούτε στον ακαμάτη
 

το εκκρεμές των ανθρώπων [ασκήσεις γραμματικής]

η γνώση, της επίγνωσης, ώ απόγνωση
η θύμηση, της λησμονιάς, ώ μοναξιά

η λησμονιά, της θύμησης, ώ γέρας

η αιωνιότητα, της στιγμής, ώ θάνατε

η αγνότητα, της σήψης, ώ ζωή

η περηφάνεια, της ντροπής, ώ θάλαττα

η δύναμη, της προσμονής, ώ θλίψη

η αδυναμία, της σαρκός, ώ βάλσαμο

και της ψυχής η αδυναμία, προπάντων της ψυχής

το εκκρεμές των θεών [ο ασκός του αιόλου]

πόση αλήθεια - αλήθεια - αντέχεις;

θαρρείς πως είσαι δυνατός;

πρίν ανοίξω το στόμα μου

ήδη άρχισες να τρέχεις

το εκκρεμές των ανθρώπων [η γνώση, της επίγνωσης, ω απόγνωση]

πως μπόρεσες και δέχτηκες σαν δεδομένο

κάτι το οποίο δεν σου δόθηκε ποτέ;

λαθρεπιβάτης σε ένα χαλασμένο τραίνο

ψάχνεις την γνώση μέσα απ' την ανταμοιβή

το εκκρεμές των θεών [αισώπειος]

σοφός ο λόγος σου Αίσωπε

μα ποιός να σε ακούσει;

μέσα στο πέλαο χάνεται

η κραυγή σου

γίνεται αχός

το εκκρεμές των θεών [ρώμη]

αφού το μπόρεσες εσύ

το δειλινό

η νύχτα

η χαραυγή

σκοτάδι θα γίνω κι εγώ

πρίν γίνω ήλιος με δόντια

το εκκρεμές των θεών [ρωμαικό όργιο]

συγγνώμη πριγκιπέσσα μου

μα ήμουνα ξενύχτης

όλο το βράδυ τα έπινα

στη αγκαλιά της Κίρκης

με τους θεούς τα έβαλα

διακόνεψα άγουρα κορμιά

γεύτηκα αίμα και έρωτα

απ΄του Διονύσου τα τρυγιά

σαν θυγατέρα κρύφτηκα

σε μια τεράστια αγκαλιά

Μορφέα θαρρώ τον έλεγαν

με αγάπησε παραύτα

το εκκρεμές των θεών [η εκδίκηση της Δήμητρας]

 άπληστη ψυχή

 νερό τώρα γυρεύεις

 στο έλεος της φύσης (μου)

 τα χέρια απλώνεις, και γελάς

 το έγκλημα σου ειδεχθές

 ένοχος

 δίχως ελαφρυντικά

 μην χύνεις άλλα δάκρυα

 αίμα ζητάει η μήτρα μου

 για να κυοφορήσει

το εκκρεμές των ανθρώπων [κυματοθραύστης]

κι αν ήταν δύσκολη η νύχτα

λυτρωτικό το φώς της χαραυγής

έπνιξε τον απόηχο

στο αυθόρμητο γέλιο ενός παιδιού
κίνησε η γη, να βρεί τον ουρανό
και έγινε ο κόσμος ένα

το εκκρεμές των θεών [επιτροπή σωτηρίας]

αστάθμητοι παράγοντες

μεγαλοσχήμονες

αστοί

σταθμίσαν την κατάσταση

ένας τους απεφάνθη:

"θάνατος,    

    κι ύστερα ζωή."

οι άλλοι χειροκρότησαν

ενός λεπτού σιγή

και ορμήξανε στο θέσφατο

το εκκρεμές των θεών [λουδοβίκος]

λυτρωτική η νοσταλγία

γάργαρο φώς

στου Άδη τα τοιχώματα

ρίχνει

και άπλετο νερό

στις αμαρτίες μου, τις μικρές
εκθρονισμένος βασιλεύς
του ενεστώτα δέσμιος
το είδωλο μου αναζητώ
σε ένα πιάτο τσίγκινο

το εκκρεμές των θεών [ερμής πραξι-τέλους]

πρωί πρωί

μεσ' τη βροχή
ήρθε ο ταχυδρόμος

μαύρο λεμόνι κράταγε

ίσιαξε τα μαλλιά του

"η πόλις εάλω, δέσποτα"

ψιθύρισε στ' αυτί μου

μεσ' την ομίχλη χάθηκε

δεν τον ξανάδαμε

ποτές

το εκκρεμές των ανθρώπων [εθνάρχου τοποτηρητού]

έπαρση ανθρώπων

σμιλεύουν άσπρο μάρμαρο

σ' ένα παρκάκι γδύνονται

αποθεώνουν πλάνες

ροζιάσανε τα χέρια μου

με πήρε ο ύπνος στη σκιά

το εκκρεμές των ανθρώπων [σαλώμη]

αν ήτανε στο χέρι μου
θα σ' αλυσόδενα στα τάρταρα
πονάνε ακόμα τα πλευρά μου
και έχω ένα κόμπο στον λαιμό

το εκκρεμές των ανθρώπων [σχολή τυφλών]

ένα τσιγάρο δρόμος

απο το φώς στο έρεβος

τροχιά γύρω απ' το πάτωμα
φλόγα, οξυγόνο και σκουριά

σταμάτησε ο χρόνος
ξανοίχτηκα στο πέλαγο
μην περιμένεις άδικα
γυρνούν τ' αδέσποτα σκυλιά;

συχνά πυκνά

μα  σταθερά

πικρής αλήθειας θραύσματα

εκ προμελέτης άγνοια

ισορροπία τρόμου