rorschach's journal [... μετά τον χαρακτηριστικό ήχο]

δύο κουβέντες θα σου πώ

και θα το κλείσω

ψάχνω από κάπου να πιαστώ

να επιζήσω

το εκκρεμές των ανθρώπων [πρόταση γάμου]

κι όμως μου φαίνεται σαν χθές

είχες στο χέρι σου δυό κόκκινα τριαντάφυλλα

το ένα μου είπες

"δικό σου ήταν πάντοτε"

το άλλο τ' ακούμπησες στα πόδια μου στο πάτωμα

Rorschach's Journal [morning confessions by the mirror]

μη με κοιτάς

έτσι είμαι εγώ

δεν μετανιώνω, ούτε ξεχνώ

δεν προχωράω, ακροβατώ

δεν περπατάω, βαδίζω

μη με κοιτάς

έτσι είμαι εγώ

κλείνω τα μάτια για να δώ

φλερτάρω με τον διάβολο

παίζω για να νικήσω

dialogue of the speakers [στα χρόνια της αγνότητας]

απόψε δεν θα φοβηθώ

θα' ρθώ ένα βήμα πιο κοντά

θα πλησιάσω τον γκρεμό

και θα σε πάρω αγκαλιά
-
απόψε να μην φοβηθείς
αέρας γίνε
γίνε αετός
στ' αστέρια να΄ ρθεις να με βρείς
πρίν σβήσει ολότελα το φώς

το εκκρεμές των Θεών [Οδυσσέως Πολιτεία]

στην αγκαλιά μιάς μάγισσας

τα νιάτα μου χαράμισα

έφαγα μέλι και σανό

νέκταρ ήπια και ξύδι

Revelations chapter XIIII verse II

μακάριοι οι ακροβατήσαντες είς την κόψιν του ξυραφιού

διότι μόνον αυτοί δύνανται να κατανοήσουν πλήρως 

τας επιλογάς αυτών

το εκκρεμές των ανθρώπων [εν είδη επιλόγου]

πού να το φανταστώ

οτι το εννοούσες?

"μέσ' την ομίχλη θα κρυφτώ"

μου είπες κάποιο πρωινό

πλέον ζείς στις αναμνήσεις

στις αναμνήσεις ζώ και εγώ
άδειασε το μπουκάλι
"αν ποτέ φύγεις θα χαθώ"
σου είπα κάποιο πρωινό
πλέον ζωή δεν έχω άλλη 

το εκκρεμές των ανθρώπων [προμηθεύς δεσμώτης]

πισθάγκωνα δεμένος

γυμνός

σαν άδολο παιδί

αιώνια καταδικασμένος

κλαίει ο ουρανός
κλαίει και η γή

εγώ

ο ονειροπαρμένος

τα θεία αψήφησα

Εγώ

μεσ' το δειλινό ένας ξένος
ένας λιποτάκτης

αυτός είμαι εγώ

το εκκρεμές των ανθρώπων [άγνοια κινδύνου]

δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω

 ή να κλάψω

 δεν ξέρω αν θα πεθάνω απόψε

 ή αν θα γεράσω

αν θα προφτάσω

 το τέλος του κόσμου αν θα δώ

θα σε γελάσω

μήν μου ζητάς να σου απαντήσω

 δεν μπορώ

 

δεν ξέρω αν είναι άσπρο αυτό που βλέπω

ή αν είναι μαύρο

κι αν είμαι σήμερα εδώ

δεν ξέρω αν θα' μαι κι αύριο

 σε ένα δωμάτιο άδειο

που έχει γεμίσει ασφυκτικά

μια νεράιδα με χαιδεύει

και στο στόμα με φιλά

το εκκρεμές των ανθρώπων [μοιρολόι]

ζωντανοί νεκροί
 όχι απο τύχη
 απο επιλογή

ήταν γραφτό

μα ποιός μετρά;

ακόμα μιά άσχημη ζαριά

σε στενό κλοιό

σε ένα παρκάκι

στο μετρό

μια χειραψία

κι άλλη μιά

ένα λουλούδι

δυό φιλιά

revelations chapter XIII verse II

 in order for the human condition

to fully immerse
 in a state of envy

it must first
and foremost

come to terms

with the principle of failure

revelations chapter XIII verse I

to tame that which is intangible

one needs be ubiquitous

revelations chapter XII verse II

behold

 hear what you' ve not been told

what shines' not necessarily gold

be bold

staying still won't get you there

but beware

as if you' re in the dragon's lair

 

oppose

the things you dire the most

persist

strike with an iron fist

i suppose

i could be wrong but still

sometimes to hide is to reveal

 

το εκκρεμές των ανθρώπων [έρεβος]

‎στα πέρατα του κόσμου

κρύο, σκοτάδι και σιωπή

λίγη ελπίδα δώσ' μου

ένα γλυκό χάδι, ένα φιλί

  

γίνε ο οδηγός μου

φώς πότισε με για να δώ

στα πέρατα του κόσμου

σε ψάχνω μα που να σε βρώ

in dialogue with Antonia Griva [στάση ζωής]

 artwork by Antonia Griva (www.antoniagriva.com)

περιφρονώ
 ο' τι αληθινό
 μέσα στο καταχείμωνο
 εγώ
 με μια μποτίλια αγκαλιά
 αποζητώ
 το ανέφικτο
 τα παίζω όλα σε μιά ζαριά

 σκοτάδι γίνομαι
 πυκνό
 και παραδίνομαι
 σ' ένα θεό
 αμαρτωλό
 σκοπό δεν έχω ή προορισμό
 υπεκφεύγω
κι όμως τί μ' αυτός

 ασφυκτιώ
 σ' ένα δωμάτιο
 γεμάτο σκόνη και καπνό
 σ' ένα στενό
 ψάχνω ζωή
 σε ένα ψέμα δίνομαι
 δεν υποκρίνομαι
 αίμα ρουφάω
 κι ας πνίγομαι

in dialogue with Antonia Griva [ταξίδι στο κέντρο της γής]

 artwork by Antonia Griva (www.antoniagriva.com)

κλείνω τα μάτια μου

και ταξιδεύω στο άπειρο

η ανάσα μου βαριά

το σώμα μου παράλυτο

ένα μυστήριο άλυτο
μυσταγωγία του μυαλού
παιδί ενός θεού άδικου
μισάνθρωπου
αμαρτωλού

in dialogue with Antonia Griva [αυτόχειρας]

 artwork by Antonia Griva (www.antoniagriva.com)

 τι σκέπτεσε άραγε

 μου λές;

 έχει δυό χρόνια

 σάν εχθές
ήταν θαρρώ

 που έφυγες

 τα μάτια μου υγρά

 σαν θάλασσες

 βαρύ το βλέμμα

 σκυθρωπό

 τί περιμένεις να σου πώ;

 επτά ζωές χαράμισες

three wishes pt. 2

 

Three wishes pt. 2 (live "wish come true" early morning mix) by rorschach

... see the palm trees ...

... and the waterfall ...

... isn't this what we' ve been looking for? ...

... would you imagine? ...

revelations chapter X verse I

"trust your instincts" is a common response 

made by someone 

who doesn't have an answer to the question at hand

but simply won't admit so

rorschach's journal [in sickness and in health]

 why won't you realize?

 your whole world's crumbling down before your eyes

 it's all coming to an end

 no reason to be afraid, just hold my hand

 i' ll stand here by your side

 whatever helps you make it through the night

 but when the sun rises i'll leave

 (that is) unless of course you don't want me to

 you seem so surprised

 (i) do that to you from time to time

 you' re so pretty when you blush

 you' re like an ancient devil/goddess in disguise